Gülseren

G: Gülseren, neredeyse 2004 ten beri Ayvalık/Cunda'dasın. İstanbul'a dönüş olabilir mi bir gün? Ya da başka bir yer?

G: 2004'DE CUNDA İLE TANIŞTIM... AŞK GİBİ AŞIK OLDUM.. AĞUSTOSDA AYVALIK-ÇAMLIK'TA EV KİRALADIM.. 2006'YA KADAR GİDİP GELDİM. 2006'DA TEMMUZDA TAM TAŞINDIM. SONRA 2007'DE CUNDA'YA NAKLETTİM EVİ...

İSTANBUL'A DÖNÜŞ.. BİLMİYORUM.. NİYETİM YOK.. 2 YILDIR GİTMEDİM Kİ...

BAŞKA BİR YER.. BELKİ.. OLABİLİR BİRGÜN.. BELKİ... ÇOK İSTERSEM, SEVERSEM...

G: Burayı sana sevdiren 3 faktör sayabilir misin?


G: HAVA, KOKU, IŞIK...


G: Peki, İstanbul'da en çok özlediğin 3 şey ne?


G: DOSTLARIM, SULTANAHMET, BOĞAZİÇİ...


G: Uykudan uyanıp güne başlarken genellikle nasıl bir duygu içinde olursun, tarif edebilir misin?


G: HEMEN PERDEYİ AÇIP GÖKYÜZÜNÜ GÖRME SABIRSIZLIĞI, HER ÇEŞİT HAVAYI SEVEN BEN-HEPSİ GÜZEL ÇÜNKÜ... NEŞELİ, İÇ GÜLÜMSEMELİ VE RESİM YAPACAĞIM AN HEYECANI İLE DOLU...


G: Hangisi daha sık olur?

    a) kafanda iyice planladığın bir resmi tuvale aktarmak,

    b) önce kalemle kağıda tasarlamak,

    c) plansız olarak kanvasın başına geçip kendini akışa bırakmak.

G: BAZEN "A", BAZEN "B"...

G: Heykel yapsaydın en çok çalışmak isteyeceğin 2 materyal ne olurdu?

G: ALTIN.. PEMBE MERMER...

G: Takı tasarımcısı olsaydın hangi materyali kullanırdın? Bana bir takı tasarımı çizer misin?

  

G: GÜMÜŞ...

G: Hiç kendine elbise/çanta/takı tasarlayıp üretip kullandığın oldu mu?

G: ÇOOOOK....

G: Resim yapmak hariç, son zamanlarda en sevdiğin 3 meşgale ne?

G: AYVALIK-GİRİT-MİDİLLİ-CUNDA-EGE TARİHİ, MANDALİNA KABUKLARI TOPLAMAK, BAHÇE KEDİLERİNİ BESLEMEK...

G: Hayalindeki kıyafeti tarif eder misin?

G:  YEDİ KAT PEMBE İNCE TÜLDEN BİR UÇUŞAN ELBİSE.. UZUN KUYRUKLU... BAŞIMDA ÇİÇEKLERDEN BİR TAÇ... ELİMDE SİHİRLİ BİR SOPACIK... KIRMIZI PATENLER AYAĞIMDA.. UÇAR GİBİ DOLAŞIYORUM...



Gülseren Kayalı, ressam, resim eğitmeni, sanat danışmanı. Çalışmaları şu sitelerden ve linklerden görülebilir: 
http://www.gulserenkayali.net/

http://www.lebriz.com/gulserenkayalierenkayali
http://www.guzelsanatlarbirligi.com/gulserenkayali
http://www.sanattanitim.com/
http://www.canvastar.com/
http://www.aykusad.org.tr/gulserenkayali
http://www.ekavart.tv/

http://www.arttraffic.com/kayali
http://www.facebook.com/tarlakusu

gkayali@gmail.com

AYKÜSAD-GKAYALI Resim Atölyesi
AYKÜSAD-Ayvalık Kültür Sanat Derneği Yönetim Kurulu Üyesi

0266 311 46 65

Adem

Photo: Kumru Acaroğlu



Photo: Kumru Acaroğlu

Photo: Kumru Acaroğlu

Photo: web cam

 

Photo: Adem Yılmaz Çınar

G: Senin için harika bir gün nasıl başlasın, ve nasıl bitsin?

A: Gece huzurlu uyuduysam, o gün güzel başlar.

G: Okul hayatını sevdin mi? En sevdiğin dersler hangileriydi?

A: Liseye kadar sadece arkadaşlar kısmını sevdim. Sonrasında bazı sevdiğim dersler filan da oldu. Mesela resim, teknik resim, atölye dersleri, edebiyat ve üniversitedeki neredeyse tüm dersleri sevdim.

G: Hangi el sanatlarına/becerilerine hakimsin? Başka ne öğrenmek isterdin?

A: Çizime yeteneğim var biraz, biraz da mekanikten anlıyorum. Eskiden elektronik öğrenmek isterdim. Şimdi heykeltraşlık öğrenmek istiyorum.

G: Şu sıralarda yapmayı en çok sevdiğin 3 şey ne?

A: Çizmek, müzik ve kitap.

G: Giyim tarzını ve hayalindeki bir kıyafeti tarif edebilir misin?

A: Kot ya da kadife pantolon üzerine rahat birşeyler (gömlek değil). Hayalimdeki kıyafeti herhalde en iyi DUNE'daki tulumlarla tarif edebilirim. Hani, onu giy, başka bişeye gerek yok teknolojisinde bişeyler..

G: Evde senden başka kim yaşıyor, ismi ne?

A: Sevgilim Kumru ve kedimiz Muskat.

G: Hiç fulltime çalıştın mı? Dokuzdan beşe nasıl bir işte çalışmak isterdin?

A: Evet, fulltime çalıştım. Bence çok gereksiz birşey. Çalışmak iyi ve gerekli, fakat 9-5 saçma ve fazla. İnsanların kendilerine ayıracak zamanları ve enerjileri kalmıyor. Eğer bir daha öyle bir işte çalışmak zorunda kalırsam bir çeşit hayır kurumunda filan az paraya-az iş yükü ile çalışmak isterdim.

G: Sence dünyada yaşanacak en ideal yer neresi?

A: Bence barışın olduğu heryer yaşanacak yerdir.

Adem Yılmaz Çınar, çizgi film sanatçısı, İstanbul'da yaşıyor. Çalışmaları bu linklerden görülebilir:

modelling demo reel: http://vimeo.com/17243273

animation demo reel: http://vimeo.com/17670186

http://yelkenlin.deviantart.com/gallery/

http://www.behance.net/ademyilmazcinar

http://ademyc.blogspot.com/



Already tagged

Meltem

.

G: Meltem, memnun kalacağın bir gün nasıl başlasın ve nasıl bitsin?

M: Bir tatil günü olsun, arkadaşım kahvaltıyı hazırlayıp beni çağırsın. Radyoda sabah programı olsun. Meğer o gün arabayla gezme günü değil miymiş? Aaa, tabii, ben hemen hazırlanayım ve sürücü koltuğunun yanında yerimi alayım. Çok gezip fotoğraf çekip yorulduktan sonra bir balıkçıda yemek yiyelim ve son biraları da televizyon karşısında devirelim.

G: İstanbul'da yaşamaktan memnun musun? Alternatif olarak neresi olabilir?

M: Memnun muyum, değil miyim, bilmiyorum. O kadar alıştım ki İstanbul'un ritmine, sanki başka bir yaşam tarzı görmemişim gibi. Çok kalabalık olduğundan çok yorucu buluyorum ve her fırsatta dinlenmeye çalışıyorum. O zaman da kıymetini bilmiyormuşum gibime geliyor. İstanbul dışında iklimi yüzünden Ege ya da Akdeniz sahillerinde yaşamak isterim.

G: Senin evini çok beğeniyorum. Ama hayalindeki ev nasıl, tarif edebilir misin?

M: Ben de şimdiki evimi çok seviyorum. Hayalimdeki ev, beş-on dönüm bahçesi olan bir-iki katlı bir çiftlik evi. Mutfak geniş ve aydınlık. Ortalıkta hayvanlar dolaşıyor. Ama artık bu hayalden ben pek emin değilim. Bir kere, o koca evi kışın nasıl ısıtacağım? Neticede şu an İstanbul'da bir apartman dairesinde yaşıyorum ve bahçe falan olmadan da küçücük evin içinde gayet güzel vakit geçirebiliyorum.

G: Okul hayatını sevdin mi? En sevdiğin dersler hangileriydi?

M: Sevdiğimi hiç hatırlamıyorum. Sanırım otomatiğe bağlayıp gidiyordum. En sevdiğim ders diye bir şey de yok bende. Resim dersiysi herhalde. Ama ders başlıyor diye bir çoşku hissettiğimi de hatırlamıyorum. Bunadım herhalde.

G: Hayatındaki para kazanma şekli nedir?

M: Milli Piyango ve Lotto. Para öylesine bir yerlerden gelivermeli. Emeklilik maaşı mesela.

G: Şu sıralarda yapmaktan en çok hoşlandığın 3 şey ne?

M: Kanepeye uzanıp dışardaki çınara ya da tavana bakmak, şarap içmek, internette chat yapmak ve devamındaki gelişmeler.

G: Giyim tarzını tarif eder misin? Neye göre seçersin o gün giyeceğin kıyafeti?

M: Spor. Esnek kumaşlar. Gömlek bile giyemiyorum. Üstüme giydikten sonra kıyafeti unutabilmem lâzım. Kolumu kaldırınca da, koşunca da farketmemem lâzım. Kıyafet seçimi bir gece öncesinden yapılıyor ama sabahki beş dakkada tamamen değişebiliyor. Önce pantalona karar veriliyor sonra hava durumuna ve o gün özel bir şey olup olmadığına göre üzerine ne giyileceğine. Erken çıkıp geç geldiğim için genelde lahana tarzı giyiniyorum.

G: Takip edip sevdiğin moda tasarımcıları var mı?

M: Yok.

G: Evini kiminle paylaşıyorsun? Adı ne? Kaç yıldır seninle?

M: Bir kedim var. Adı Koşu. Hayvan on yıldır bana katlanıyor.

G: Herşey ayarlandı, gözün arkanda kalmadan dünyanın herhangi bir yerinde 1 ay zaman geçireceksin. Burası neresi olsun? Neden?

M:Sıcak bir yer olmalı ki ısınmakla uğraşmayalım. Klasik, güneş-deniz-kum üçlüsü. Dünyanın herhangi bir yeri olabilir. Öyle uzaklarda gözüm yok; Ege, Akdeniz yeterli. Yazın denizde insan kendini istese de pek kötü hissedemiyor. Yalnız yanıma bir de arkadaş lâzım, yoksa keyfi tam çıkmıyor.

G: İcra edebildiğin el sanatları, el becerisi var mı? Bunlara ek olarak ne öğrenmek isterdin?

M: Örgü, tığ işi, kağıt kesip biçme, on parmak bilgisayar, dikiş, piyano, flüt vs. Ek olarak bir şey öğrenmeye gerek duymuyorum ama halı dokumasını öğrenebilirim. ( Günsel'in notu: Meltem Fransa'da yaşarken sepet örmesini de öğrenmişti.)

G: Hatta, sıkı bir kursla öğrenmek istediğin birşey var mı hayatta?

M: At binmeyi öğrenmek. Üç defa başladım sonu gelmedi.

G: Cevdet Paşa tarihiyle ilgili bir kitap çevirmiştin. Dipnotlarıyla, metniyle çok çetin bir cevizdi bence. Şimdi hatırlayınca ne hissediyorsun o günlerle ilgili? En severek yaptığın çeviri hangisi oldu?

M: Artık bir şey hissetmiyorum da, düşününce, bir türlü bitmeyen zorlu bir "ek" iş olduğundan uzun süre sıkıntıyla dolaştığımı hatırlıyorum. Aslında bu bende, az ya da çok yoğunlukta, her çeviri için geçerli. Kabul ettiğim andan itibaren bitene kadar bir baskı altındayım. Sanırım en sevdiğim çeviriler iş için gerekli olan, anlık, kısa kısa olanlar. Yani çevirmek için araştırma yapmam gerekmeyen, kendi bildiklerimin yettiği çeviriler.




Meltem Arun, kütüphaneci ve çevirmen, İstanbul'da yaşıyor ve kendi deyimiyle "sekseninden önce hayatta yönünü bulmayı umuyor".